Więcej na ten temat:
Literatura:
1.Dzwonkowski L., Michalik A., Ramotowski W., W.Sylwanowicz ; Anatomia i fizjologia człowieka.  PZWL Wyd.VI 1970 str.228-230
2.Angielski S., Jakubowski Z., Dominiczak Ma.H. Biochemia kliniczna Sopot.1999r str.23
3. ildrad S. Seeling, M.D. Plenum Medical Book Company, N. York, London 1980r. Magnesium Deficiency in The Pathogenesis of Disease
4. Magnez w Praktyce Klinicznej, Jean Durlach, ed.pol. Państwowy Zakład Wyd. Lekarskich, Warszawa 1992
 

Więcej na ten temat:

Głównym powodem zastępowania szklanych opakowań do napojów butelkami PET jest to, że są one lżejsze i nietłukące. Stąd łatwość dystrybucji oraz niższe koszty ich wytwarzania i transportu. Opakowania produkowane z tworzywa PET są dopuszczony do bezpośredniego kontaktu z artykułami spożywczymi, ponieważ są fizjologicznie nieszkodliwe. Niemniej jednak jest wiele krytycznych uwag w stosunku tego typu opakowań ze względu na ujemne skutki ekologiczne, z powodu zanieczyszczania środowiska zużytymi opakowaniami.

Więcej na ten temat:

Dzieci po okresie niemowlęctwa, mogą, a nawet powinny pić wodę mineralną. Staropolanka 2000 posiadająca znaczne ilości magnezu i wapnia jest doskonałym źródłem tych biopierwiastków, które są tak bardzo potrzebne dzieciom w okresie rozwojowym.

Więcej na ten temat:
Picie wód mineralnych przez dzieci uzależnione jest od ich wieku. Rozszerzenie diet u dzieci, czyli wprowadzenie do jadłospisu takich produktów jak owoce, warzywa, produkty zbożowe i mięsne,w zasadzie rozpoczynają się po 6 miesiącu życia. Do tego okresu zazwyczaj karmione są piersią. Wraz z pokarmem otrzymują optymalne ilości biopierwiastków niezbędnych dla ich wzrostu i rozwoju, pod warunkiem, że odpowiednią dietę stosuje kobieta karmiąca. Powinna to być dieta, która oparta jest również na piciu nie tylko soków i herbatek, ale również wody mineralnej zawierającej znaczną zawartość takich pierwiastków jak: np. magnez, wapń. Wprowadzając do swojego organizmu te pierwiastki wraz z pokarmem, przekazuje je dziecku. Jeżeli dziecko jest karmione sztucznie, to posiłki dla niego powinny być przygotowywane na wodzie butelkowanej przegotowanej. Dzieci od 2 roku życia powinny pić wodę, kiedy mają pragnienie, natomiast soczki i herbatki powinny służyć za małą przekąskę. Dzieci lubią słodkie napoje, tylko że cukier w nadmiarze jest szkodliwy, dlatego należy ograniczyć dzieciom napoje słodkie, które mogą doprowadzić do próchnicy. Można także podawać zwykłą herbatę, ale tylko raz dziennie, i to raczej do śniadania dzieciom, które ukończyły roczek.

Dzieci z reguły wolą herbatki oraz wodę mineralną, nie przepadają za sokami, które są w większości kwaśne. Soki dostarczają wiele niezbędnych witamin,dla prawidłowego funkcjonowania ich organizmu, ale nie wolno ich dosładzać natomiast można je rozcieńczyć wodą. Nie powinno się dzieci zmuszać do picia soków, ponieważ mogą nabrać uprzedzeń do zjadania owoców .

Dzieci niejednokrotnie reagują płaczem, kiedy daje się im do picia sok, jeśli jest kwaśny. Nie chcą go pić .Czasem nie piją niczego, bo nie chcą soku, a to nie jest dobre dla ich organizmu, bo nie tylko nie możemy im dostarczyć witamin, ale również pierwiastków takich jak magnez i wapń, które są w wodzie. Sposobem na dostarczenie zarówno biopierwiastków, jak i witamin jest rozrobienie soku z wodą mineralną, może być z delikatnym nasyceniem dwutlenkiem węgla. Jednocześnie dokonując zakupu wody mineralnej, należy zwrócić wagę, aby nie była to woda z dużą zawartością dwutlenku węgla. Dostarczenie dziecku wody mineralnej do picia to również podaż ważnych dla niego pierwiastków jak magnez i wapń. Te pierwiastki potrzebne są naszemu organizmowi od urodzenia aż do końca życia. Zacznijmy je wprowadzać już od małego dziecka, poprzez np. picie wody mineralnej zawierającej je w odpowiednim stężeniu, czyli takim, który będzie działał prozdrowotnie. Woda Staropolanka 2000 jest delikatnie nasycona dwutlenkiem węgla, posiada również magnez i wapń. Ta minimalna ilość dwutlenku węgla będzie u dziecka pobudzała kubki smakowe i zaostrzała apetyt. To ma znaczenie szczególnie u dzieci, które są “niejadkami”.Dzieci starsze należy przyzwyczajać do picia wody, aby zrezygnowały ze słodkich napojów zawierających różne komponenty chemiczne niezdrowe dla organizmu.

Butelkowane wody mineralne średnio- i wysoko- zmineralizowane są przeznaczone do bezpośredniego picia i ich poziom bezpieczeństwa bakteriologicznego jest bardzo wysoki i dlatego nie ma potrzeby ich gotowania przed spożyciem. Poza tym poprzez gotowanie wody mineralnej wydzielałyby się zawarte w niej sole mineralne, korzystne w stanie surowym dla organizmu człowieka, a osadzałby się w naczyniu tzw.  kamień kotłowy.

Do przygotowywania posiłków, zwłaszcza dla niemowląt można gotować wodę źródlaną (niskozmineralizowaną), niegazowaną.

Więcej na ten temat:   
A dlaczego mamy gotować wodę mineralną? W zasadzie wody mineralnej nie powinno się gotować, bo w wysokiej temperaturze wytrącają się sole, nieprzyswajalne dla organizmu. Zmienia się również jej gęstość i twardość, a tym samym właściwości. Wody np. lecznicze mające dużą zawartość minerałów i biopierwiastków stosowane w lecznictwie uzdrowiskowym, podawane są pacjentom do picia bez gotowania o normalnej temperaturze. Tylko gotowanie wody niskomineralizowanej (źródlanej) jest rozwiązaniem uzasadnionym, szczególnie gdy po otwarciu butelki po dłuższym przestoju mogą namnożyć się bakterie, ze względu na mały stopień nasycenia jej dwutlenkiem węgla. Niskozmineralizowana woda zazwyczaj służy do przygotowywania posiłków dla niemowląt, dlatego może lepiej, jeżeli się ją przegotuje. Generalnie, ponieważ nie zawiera wartościowych biopierwiastków, więc niczego w zasadzie nie traci. Woda jak woda, na której można ugotować dziecku zupkę.

Wody mineralne o wysokim stopniu mineralizacji zawierają w swoim składzie cenne dla organizmu człowieka biopierwiastki, woda taka charakteryzuje się wysoką czystością, pozbawiona jest bakterii i drobnoustrojów. Nasycona dwutlenkiem węgla w różnym stopniu warunkuje, że nie będą się rozwijały w niej bakterie, jest zatem bezpieczna. Jest dobrze przyswajalna przez organizm, gdyż pierwiastki w nich zawarte są w formie zjonizowanej i łatwo wchłaniają się w tej postaci do organizmu. Przez gotowanie niszczymy też aktywny tlen, który dla organizmu jest bardzo potrzebny.

Woda jest jednym z najbardziej rozpowszechnionych związków chemicznych w przyrodzie. Jest cieczą bezbarwną, bez smaku i zapachu, ma interesujące anomalia o dużym znaczeniu biologicznym. Gęstość wody podobnie, jak i gęstość innych substancji zależy od temperatury. Zależność ta w przypadku wody jest specyficzna, ponieważ woda wykazuje maksimum gęstości w temperaturze 4oC. Poniżej i powyżej tej temperatury gęstość wody jest mniejsza od jedności (1g/cm3). Woda jest substancją chemicznie aktywną, gdyż niektóre metale, np. Na, K, Ca reagują z nią już w temperaturze pokojowej, wydzielając z wody wodór. Wiele związków chemicznych przyłącza wodę.

Woda w przyrodzie nigdy nie jest czysta, lecz zawiera pewną ilość zawiesin oraz rozpuszczone związki chemiczne i gazy. Zawartość soli w wodach słodkich jest na ogół niewielka i rzadko przekracza 0,5 g/dm3. Wody te zawierają głównie wodorowęglany wapnia i magnezu oraz w mniejszej ilości ich chlorki i siarczany. Z reguły w wodach słodkich znajdują się pewne ilości związków żelaza i manganu. Innymi domieszkami wody są gazy w niej rozpuszczone (azot, tlen oraz dwutlenek węgla, który obficie występuje w niektórych źródłach mineralnych). Substancje organiczne w wodzie występują w postaci zawiesin i drobnoustrojów.

Twardość wody: Związki chemiczne zawarte w wodach naturalnych (głównie wodorowęglany oraz chlorki i siarczany wapnia i magnezu) wywołują tzw. twardość wody. W zależności od celów musi być odpowiednio oczyszczona – do zasilania kotłów musi być pozbawiona soli mineralnych, przede wszystkim węglanu wapnia, ponieważ w czasie gotowania osadza się on jako tzw. kamień kotłowy. Szczególnie duże wymagania stawia się wodzie do picia. Twardość wody wyraża się w stopniach, np. jeden stopień francuski odpowiada zawartości 1g węglanu w 100 cm3 wody.

Twardość całkowita – suma twardości węglanowej i niewęglanowej:

Twardością węglanowa - wywołana przez wodorowęglany wapnia Ca(HCO3)2 i magnezu Mg(HCO3)2 Można ją usunąć przez zagotowanie wody. Podczas gotowania wody wodorowęglany przechodzą w znacznie trudniej rozpuszczalne węglany, które osadzają się na ścianach naczynia.

Ca(HCO3)2 = CaCO3 + H2O + CO2

Twardością niewęglanowa – spowodowana zawartością w wodzie innych soli wapnia i magnezu np. CaSO4, MgSO4, CaCl2, MgCl2.

Zmiękczanie wody jest to proces polegający na usuwaniu jonów wapnia i magnezu tj. głównych kationów powodujących twardość wody, przez przeprowadzenie ich w trudno rozpuszczalne związki. Dodatek do wody wodorotlenku wapnia powoduje usunięcie twardości węglanowej według reakcji:

Ca(HCO3)2 + Ca(OH)2 = 2CaCO3 + 2H2O

Dodatek zaś węglanu sodowego ma na celu usunięcie z wody twardości niewęglanowej według reakcji:
CaSO4 + Na2CO3 = CaCO3 + Na2SO4;
CaCl2 + Na2CO3 = CaCO3 + 2NaCl

A dlaczego mamy gotować wodę mineralną?
Wody mineralne o wysokim stopniu mineralizacji zawierają w swoim składzie cenne dla organizmu człowieka biopierwiastki, woda taka charakteryzuje się wysoką czystością, pozbawiona jest bakterii i drobnoustrojów. Nasycona dwutlenkiem węgla w różnym stopniu warunkuje, że nie będą się rozwijały w niej bakterie, jest zatem bezpieczna. Jest dobrze przyswajalna przez organizm, gdyż pierwiastki w nich zawarte są w formie zjonizowanej i łatwo wchłaniają się w tej postaci do organizmu. Przez gotowanie niszczymy aktywny tlen, który dla organizmu jest bardzo potrzebny.

W zasadzie wody mineralnej nie powinno się gotować, bo w wysokiej temperaturze wytrącają się sole, nieprzyswajalne dla organizmu. Zmienia się również jej gęstość i twardość, a tym samym właściwości. Wody np. lecznicze mające dużą zawartość minerałów i biopierwiastków stosowane w lecznictwie uzdrowiskowym, podawane są pacjentom do picia bez gotowania o normalnej temperaturze. Wydaje się jednak, że gotowanie wody niskomineralizowanej jest rozwiązaniem bezpiecznym, szczególnie gdy po otwarciu butelki po dłuższym przestoju mogą namnożyć się bakterie, ze względu na mały stopień nasycenia jej dwutlenkiem węgla. Niskozmineralizowana woda zazwyczaj służy do przygotowywania posiłków dla niemowląt, dlatego może lepiej, jeżeli się ją przegotuje. Generalnie, ponieważ nie zawiera wartościowych biopierwiastków, więc niczego w zasadzie nie traci. Woda jak woda, na której można ugotować dziecku zupkę.

Woda gazowana, a więc nasycona dwutlenkiem węgla, dla zdrowego człowieka nie przynosi ujemnych skutków zdrowotnych. Jedynie w przypadku niektórych schorzeń gastrycznych, takich jak nadkwasota lub wrzody żołądka i choroba gardła, w szczególności strun głosowych należy ograniczyć jej spożywanie. Woda gazowana jest wodą smaczniejszą od wody niegazowanej, a jej walorem zdrowotnym jest to, że zawarty w niej dwutlenek węgla ma działanie bakteriostatyczne i zapobiega rozwijaniu się flory bakteryjnej, jeżeli pijemy ją bezpośrednio z butelki.

Więcej na ten temat:
Przede wszystkim należy pamiętać, że wody gazowane są równie korzystne dla zdrowia, jak i te bez dwutlenku węgla. Wszystko zależy od indywidualnych potrzeb i gustów. Wypowiada się na ten temat dr n. med. Joanna Szykowska-Styczyrz z Zespołu Uzdrowisk Kłodzkich S.A w Polanicy Zdroju. Woda nasycona dwutlenkiem węgla przyspiesza trawienie, ponieważ pobudza on żołądek do wydzielania soku. Wody wodorowęglanowe posiadają również własności oczyszczające, rozluźniają i rozpuszczają śluz w przewodzie pokarmowym, mechanicznie usuwają ze światła jelit bakterie i ich toksyny oraz zalegające resztki pokarmowe. Bardzo skutecznie gaszą pragnienie i sprawiają, że organizm lepiej przyswaja wszelkie rozpuszczone w nich substancje. Drażni również kubki smakowe w jamie ustnej, powodując uczucie orzeźwienia i lepszego samopoczucia. Często słyszy się, że woda niegazowana ma mdły smak, a gazowana smakuje lepiej i przyjemnie orzeźwia. Oczywiście wodę gazowaną należy pić małymi łykami, aby nie dostarczyć jednorazowo zbyt dużej ilości dwutlenku węgla do organizmu .Z kolei wodę niegazowaną powinny wybrać osoby z nadkwasotą i ze skłonnościami do wzdęć. Należy również unikać wody gazowanej przy zaburzeniach trawienia, przy chorobie gardła i strun głosowych. Z punktu widzenia zdrowotnego woda gazowana jest wskazana szczególnie w schorzeniach dróg moczowych bowiem, poza efektem moczopędnym, zawarty dwutlenek węgla, tzw. bąbelki poprawia ukrwienie miąższu nerkowego i sprzyja wypłukiwaniu bakterii oraz drobnych złogów. I takie też pozytywne działanie dla zdrowia mają wzgardzone przez niektórych bąbelki w wodzie. Wystarczy, by było ich w litrze około 1000 mg i spełnią swoją pozytywną rolę. Gdy jest za dużo – nie problem, zawsze można prostym sposobem ich się pozbyć. Polecam więc wody gazowane i delikatnie nasycone naturalnym CO2 jak Staropolanka i Staropolanka 2000.

W obronie „bąbelków” w gazowanych wodach mineralnych występuje portal „Woda dla zdrowia”, któremu patronuje, Polskie Towarzystwo Magnezologiczne im. prof. Juliana Aleksandrowicza. Jak informuje redaktor portalu, Tadeusz Wojtaszek, dwutlenek węgla, którym gazowane są napoje, nie ma wpływu na przyswajalność magnezu i wapnia, co podawane jest czasem w różnych publikacjach źle interpretujących amerykańskie badania na temat stanu układu kostnego u młodych dziewcząt. Naukowcy i dietetycy związani z portalem podkreślają, że bąbelki są w wodzie bardzo korzystne dla zdrowia, bo w ich obecności nie rozwijają się bakterie, które mogą wywoływać choroby zakaźne.

Gazowaną czy niegazowaną? To raczej kwestia gustu niż zdrowia – mówi doc. dr n. med. Małgorzata Kozłowska-Wojciechowska. Jedynie przy dolegliwościach gastrycznych woda gazowana może powodować dyskomfort. Wodę z bąbelkami warto za to pić po wysiłku, bo m.in. nasila wytwarzanie moczu, z którym wydalane są toksyny. Nie powinniśmy podawać jej dzieciom, gdyż piją dość łapczywie, a duża ilość zebranego w żołądku gazu jest dla nich szkodliwa.

Wody mineralne i źródlane badane są przed dopuszczeniem ich do produkcji przez Państwowy Zakład Higieny i na tej podstawie następuje jej kwalifikacja do określonego rodzaju wód. Badania bakteriologiczne przeprowadzane są przez terenowe stacje Sanitarno Epidemiologiczne okresowo przy ujęciu wody i trakcie rozlewania jej do butelek. Niezależnie od tego woda badana jest codziennie przez zakładowe laboratorium. To gwarantuje, że woda jest pod względem zdrowotnym bez zarzutu. W czasie ostatnich kilkunastu lat nie było przypadków skażenia wody produkowanych przez Zespół Uzdrowisk Kłodzkich w tym Staropolanki 2000 oraz innych produkowanych przez ZUK wód butelkowanych. Świadczy to o tym, że wody produkowane w Kotlinie Kłodzkiej są najwyższej jakości.

Więcej na ten temat:
Jakość produktów spożywczych pod względem zdrowotnym, w tym także wód butelkowanych, ocenia się przede wszystkim w aspekcie bezpieczeństwa zdrowotnego przy ich spożyciu. W przypadku niektórych wód wyróżniających się właściwościami mającymi znaczenie fizjologiczne, uwzględnia się też ich wartość odżywczą lub dietetyczną - istotną dla zachowania zdrowia. Najważniejszą cechą bezpieczeństwa zdrowotnego wód opakowaniach jest ich stan mikrobiologiczny a ściślej pierwotna czystość wody. Oznacza to, że w wodzie czerpanej z ujęcia i opakowanej nie mogą występować żadne mikroorganizmy chorobotwórcze lub wskazujące na kontakt z zanieczyszczeniem. Dotyczy to zarówno mikroorganizmów chorobotwórczych takich jak: bakterie grupy coli, bakterie coli typu fekalnego, Pseudomonas aeruginosa, Streptococcus faecalis i CIostridium perfingens, jak też pasożytów i innych drobnoustrojów. Jeżeli ich obecność zostałaby stwierdzona w badaniach kontrolnych w ramach nadzoru sanitarnego lub reklamacji, wodę taką wycofuje się z rynku.

Bardzo ważne są też kryteria chemiczne. W wodzie surowej z ujęcia i w opakowaniu jednostkowym nie mogą występować żadne składniki potencjalnie toksyczne naturalnego pochodzenia w stężeniu uznawanym za szkodliwe dla zdrowia jak również składniki antropogeniczne, infiltrujące ze środowiska zewnętrznego lub wprowadzone do wody w związku z jej ujmowaniem i rozlewem do opakowań. Wspomniane wyżej Rozporządzenie Ministra Zdrowia określa dopuszczalne stężenia tych składników. Przekroczenie dopuszczalnych stężeń dyskwalifikuje przydatność wody do spożycia i dystrybucji.
Wykrycie w wodzie surowej składników organicznych pochodzenia zewnętrznego, zwłaszcza: detergentów, pestycydów, polichlorowanych bifenyli lub wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych - dyskwalifikuje jej przydatność do produkcji. Nie może ona również zawierać składników nieorganicznych, których rodzaj i stężenie w danej wodzie nie jest uzasadnione lokalnymi warunkami geologicznymi. Dotyczy to zwłaszcza związków azotowych, które najszybciej infiltrują do złoża. Wskaźnikiem ich zewnętrznego pochodzenia są zarówno wahania stężeń, jak i wzajemne stosunki ilościowe pomiędzy różnymi formami azotu.

Ze względów technologicznych oraz z uwagi na odczucia konsumenta ocenie podlegają również właściwości organoleptyczne wody: barwa, przezroczystość, zapach - chociaż w niewielkim stopniu wpływają one na jakość wody pod względem zdrowotnym. Pozytywna lub negatywna ocena smaku wody zależy od indywidualnych odczuć konsumenta. Niektóre składniki wód mineralnych, jeżeli występują w znacznym stężeniu, nadają im specyficzny smak. Smak kwaśny nadaje wodzie znaczna zawartość dwutlenku węgla; smak słony wykazują wody z dużą zawartością chlorku sodowego. Gorzkawy posmak wyczuwa się przy piciu wody zawierającej siarczan magnezu lub sodu, alkaliczny w przypadku wód z dużą zawartością wodorowęglanu sodowego. Metaliczny smak nadają wodzie obecne w niej związki żelaza i jodu.

Nasycenie wody dwutlenkiem węgla na ogół korzystnie modyfikuje smak wody, zwłaszcza alkaliczny lub gorzki, poprawia też smak wód niskozmineralizowanych.

Surowcem do produkcji każdego rodzaju wody opakowanej może być wyłącznie woda czerpana z udokumentowanych zasobów podziemnych, pierwotnie czysta pod względem chemicznym i mikrobiologicznym, a więc niezawierająca składników antropogenicznych. Zasób wody pod ziemią powinien być izolowany słabo przepuszczalnym nadkładem (utworami geologicznymi), a ujęcie zabezpieczone przed zanieczyszczeniem. Charakterystyczny skład mineralny wody i jej właściwości mogą się zmieniać tylko w granicach naturalnych wahań, uwarunkowanych geologicznie. Nie mogą ulegać zmianom w związku z poborem wody i jej rozlewaniem do opakowań jednostkowych.

Określenie „naturalna woda mineralna" może być użyte tylko dla wody spełniającej opisane wyżej wymagania, i cechującej się ponadto bardzo stabilnym i charakterystycznym składem mineralnym tj. właściwościami mającymi znaczenie fizjologiczne, (jej picie korzystnie oddziałuje na zachowanie zdrowia ludzi).

W celu maksymalnego zabezpieczenia pierwotnej czystości wody surowej i zachowania jej naturalnego składu mineralnego, konieczne jest, aby rozlewnia znajdowała się w bliskim sąsiedztwie ujęcia wody. Doprowadzenie wody z ujęcia do rozlewni możliwe jest wyłącznie rurociągiem. Stan ujęcia i jego otoczenie wymagają stałej ochrony i kontroli. Wszystkie urządzenia i materiały mające kontakt bezpośredni z wodą muszą być wykonane z materiału przeznaczonego do kontaktu z żywnością. W pomieszczeniach rozlewni i towarzyszących pomieszczeniach musi być zapewniony odpowiedni stan higieniczno-sanitarny oraz stała kontrola stanu zdrowia personelu.

W procesie rozlewania wody do opakowań jednostkowych niedopuszczalne jest stosowanie środków dezynfekcyjnych w odniesieniu do samej wody. Wymagany stan mikrobiologiczny wody w całym procesie rozlewniczym musi być zabezpieczony poprzez ustalenie wszystkich punktów krytycznych, począwszy od źródła do gotowego produktu. W tych punktach powinna być prowadzona stała kontrola wewnętrzna zgodnie z procedurą HACCP.

Woda mineralna Staropolanka 2000 nie należy do grupy wód leczniczych, lecz jest wodą profilaktyczno-zdrowotną. Znaczy to, że jej systematyczne picie pozwala na uzupełnianie naszego pożywienia w brakującą zwykle w naszej diecie pewną ilość podstawowych składników mineralnych, jakimi są magnez i wapń oraz inne mikroelementy. Ma to duże znaczenie zdrowotne, gdyż pozbawiony odpowiedniej podaży tych składników organizm narażony jest na rożne schorzenia wynikające z braku tych biopierwiastków.

Więcej na ten temat:   
Woda mineralna Staropolanka pozyskiwana jest od 1905 roku. Wtedy właśnie na bazie źródła Pieniawa Józefa rozpoczęła działalność pierwsza w Polanicy rozlewnia wód mineralnych. Najlepszym potwierdzeniem zalet zdrowotnych i smakowych Staropolanki jest intensywny rozwój Polanicy jako uzdrowiska znanego i cenionego w kraju i za granicą. Staropolanka posiada optymalną zawartość pierwiastków i składem zbliżona jest do wody leczniczej Wielka Pieniawa. Następne ujęcie wykonane w 1993 roku pozwoliło na dalsze zwiększenie produkcji wody mineralnej i wprowadzenie na rynek nowej marki Staropolanka 2000. Staropolanka i Staropolanka 2000 ze względu na swój skład mineralny spełniają funkcje wód profilaktyczno-zdrowotnych z różnym przeznaczeniem. Staropolanka to woda średniozmineralizowana, z przewagą wodorowęglanu wapnia. Ma niską zawartość sodu, co dobrze służy osobom stosującym dietę niskosodową. Ma właściwości wzmacniające kości i zęby, poprawia trawienie, oraz wypłukuje toksyny z organizmu. Charakteryzuje się niezwykłą klarownością i czystością chemiczną. Z uwagi na swoje właściwości, Staropolanka polecana jest przez Grupę Gospodarczą Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii we Wrocławiu do stosowania w profilaktyce schorzeń układu krążenia. Staropolanka 2000 ma bardzo wysoką mineralizację oraz posiada działanie farmakodynamiczne. Jako woda bardzo twarda jest szczególnie pożądana w diecie osób zamieszkujących rejony przemysłowe. Tam przeważnie spożywa się wody miękkie, pozbawione mikroelementów -co według lekarzy należy zaliczyć do czynników zwiększających ryzyko chorób układu krążenia. Pijąc Staropolankę 2000, wzbogacamy organizm w pierwiastki: magnez, wapń, sód, potas. Magnez w ilości ok.57 mg/L zwany pierwiastkiem życia, niezbędny jest do prawidłowego funkcjonowania komórek organizmu, wzmacnia jego siły obronne, chroni przed niekorzystnymi zmianami środowiska, zmniejsza pobudliwość, stany zmęczenia. Zawarty w wodzie wapń wzmacnia układ kostny, zęby, obniża poziom cholesterolu we krwi. Z uwagi na swoje właściwości Staropolanka 2000 polecana jest przez Grupę Gospodarczą Fundacji Rozwoju Kardiochirurgii we Wrocławiu do stosowania w profilaktyce schorzeń układu krążenia.

Wody wysokozmineralizowane to takie, których mineralizacja ogólna wynosi powyżej 1500 mg/l, praktycznie do około 4000 mg/l. Zawierają one rożne ilości poszczególnych składników i od nich zależy ich oddziaływanie fizjologiczne na organizm. Spośród wód mineralnych występujących w Polsce, nie ma możliwości przedawkowania magnezu i wapnia oraz innych mikroelementów. Tylko osoby zagrożone nadciśnieniem tętniczym powinny unikać wody o zawartości sodu powyżej 200 mg/l, a chore na tę chorobę powyżej 20 mg/l (ale lepiej, aby mniej soliły potrawy). Osoby z niedokwasotą powinny unikać wody z wodorowęglanami HCO3 powyżej 600 mg/l. Innych zagrożeń nie ma. Zagrożeniem dla zdrowia są braki składników mineralnych w pożywieniu, dlatego powinno się pić jak najwięcej wód wysokozmineralizowanych.

Więcej na ten temat:
Dobra woda mineralna powinna zawierać odpowiednią ilość składników mineralnych działających odżywczo lub fizjologicznie na organizm człowieka. Szczególnie mają znaczenie te składniki mineralne, które pokrywają co najmniej 15% dawki dziennego ich zapotrzebowania. W przypadku wody mineralnej ilość tą ocenia się w stosunku do 1 litra. Spełniając takie kryteria, woda ma działanie profilaktyczno- zdrowotne.

Do takich składników w wodach mineralnych pitych w celach profilaktyczno-zdrowotnych należą: magnez, wapń, sód, chlorki, wodorowęglany, siarczany, jod, fluor, żelazo oraz dwutlenek węgla. Każdy z nich odgrywa inną rolę w organizmie człowieka i potrzebny jest w różnej ilości.

Najważniejszym spośród nich jest magnez, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi 300 mg. Dlatego w celach profilaktyczno zdrowotnych powinno się pić wody zawierające go co najmniej 50 mg/litr. Korzystna dla zdrowia jest też większa ilość, gdyż jego deficyt w organizmie staje się  przyczyną wielu chorób.

Drugim ważnym pierwiastkiem jest wapń, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi od 800 do 1200 mg. Zapotrzebowanie może być zwiększone np. w czasie ciąży, w okresie karmienia piersią, jak też w niektórych schorzeniach. W celach profilaktyczno-zdrowotnych, aby uzupełniać wapń w organizmie, należy pić wody zawierające go w ilości co najmniej 150 mg/litr. Może być go również więcej, bo jego niedobory są przyczyną wielu schorzeń, np. osteoporozy.

Sód i chlorki zawarte w wodach mineralnych mają korzystne znaczenie dla osób wykonujących prace związane ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym, dla sportowców i w czasie upałów, kiedy traci się duże ilości soli wraz z potem, co może być przyczyną osłabienia i złego samopoczucia jak też w schorzeniach wynikających z nieprawidłowego metabolizmu tych pierwiastków. W takich sytuacjach powinno się pić wody mineralne o zawartości sodu i chlorków nawet w ilości do 1500 mg/l. Wody zawierające do 200 mg/l sodu nie mają większego wpływu na ogólny bilans sodu w organizmie, bo jego zwiększone spożycie wynika ze spożywania potraw zawierających znacznie większe ilości soli nawet do 14 gramów (14000 mg) w ciągu doby. Osoby chorujące na nadciśnienie tętnicze, powinny unikać przede wszystkim słonych potraw.

Zawarte w wodzie wodorowęglany mają znaczenie fizjologiczne, kiedy występują w ilości powyżej 600 mg/litr. Działanie wodorowęglanów na organizm człowieka zostało docenione już dawno przy stosowaniu kuracji wodami mineralnymi zawierającymi go w ilościach nawet ponad 7000 mg w litrze. W takich ilościach zalecane są wodorowęglany w chorobie wrzodowej żołądka, w przewlekłych nieżytach żołądka i dwunastnicy, w stanach nadkwaśności działając alkalizująco, przynosząc ulgę, przykrym objawom chorobowym, stosowane też w dyskinezach dróg żółciowych, zaparciach.

Pozytywny wpływ mają również w początkowym stadium cukrzycy, obniżając poziom cukru we krwi i moczu, a także regulują pH krwi.

Siarczany występujące w wodzie mają pozytywne oddziaływanie na pracę wątroby i trzustki. Ich działanie jest zauważalne od poziomu około 250 mg/litr. Ale niestety w znacznej ilości wód ten składnik mineralny występuje w bardzo małych ilościach.

Jod jest bardzo ważnym mikroelementem, ale niestety rzadko występuje w wodach mineralnych. Ma on znaczenie fizjologiczne, jeżeli jest go w wodzie, co najmniej 0,2 mg/l.
Fluor ma znaczenie w mineralizacji zębów i kości i jego działanie jest zauważalne, jeżeli osiąga poziom w wodzie w ilości 1 mg/l.

Dwutlenek węgla ma przede wszystkim znaczenie smakowe. Uwalniany z gazowanej wody mineralnej dwutlenek węgla działa na kubki smakowe, które znajdują się w jamie ustnej, co pobudza apetyt, orzeźwia i zwiększa czynność wydzielniczą żołądka. Ułatwia to trawienie spożytych pokarmów. Nie ma przeciwwskazań do picia wody z dwutlenkiem węgla dla osób zdrowych, a jedynie przy schorzeniach żołądka i strun głosowych, należy unikać picia wody gazowanej. Poza tym jest czynnikiem niesprzyjającym rozwojowi bakterii,czyli ma działanie bakteriostatyczne.

Podawane nieraz na etykietach inne składniki, takie jak np. potas, lit, brom, miedź czy nawet srebro, nie mają praktycznego znaczenia, bowiem występują w tak małych ilościach w stosunku do zapotrzebowania na nie organizmu, że nie liczą się w bilansie żywieniowym.

Wybierając dla siebie wodę trzeba zwrócić uwagę na podane wyżej podstawowe składniki mineralne i oceniać ich ilość w stosunku do potrzeb swojego organizmu, ale również istniejących schorzeń, jeżeli takie występują.

Nie należy sugerować się urzędową kwalifikacją dzielącą wody na: wody nisko, średnio i wysoko zmineralizowane, która właściwie nic nie mówi, bo żeby ocenić wodę, trzeba wiedzieć, czym jest „zmineralizowana”. Bo inne znaczenie w wodzie ma 1000 mg wodorowęglanów, a inne ma 50 mg magnezu. Nie należy również w dużej ilości pić wód pozbawionych składników mineralnych, bowiem one nie tylko nie dostarczają tych deficytowych składników odżywczych, ale raczej wypłukują je z organizmu.

W trakcie wysiłku fizycznego, zwłaszcza podczas wysokiej temperatury otoczenia organizm człowieka broniąc się przed przegrzaniem, wydala z siebie znaczne ilości wody w postaci potu, a wraz z nim składniki mineralne, które tworzą w organizmie elektrolity. Elektrolity w mięśniach są czynnikiem sprawczym ruchów motorycznych i ich ubytek lub rozrzedzenie umniejsza możliwość wysiłku. Dlatego sportowcy chcąc wykorzystać swoją energię, zmagazynowaną w mięśniach powinni, gasząc pragnienie pić wody z duża ilością składników mineralnych natomiast unikać wód niskozmineralizowanych (źródlanych), które nie wzmacniają elektrolitów, a wręcz przeciwnie.

Więcej na ten temat:
„Sport to świadoma i dobrowolna działalność człowieka podejmowana w celu zaspokojenia potrzeb: zabawy, współzawodnictwa oraz doskonalenia własnych cech fizycznych i umysłowych. Wyraża się przez ćwiczenia i gry uprawiane według określonych zasad . Dyscypliny sportowe wywodzą się z antycznych igrzysk greckich, ale także z czasów starożytnych, kiedy uprawiano ćwiczenia typu sportowego, służące przede wszystkim podnoszeniu sprawności żołnierzy. Igrzyska rzymskie służyły głównie celom widowiskowym. W średniowieczu były znane gry i zabawy będące elementem wychowania rycerskiego. Rozwijały się ludowe formy gier oraz ćwiczeń (np. zapasy, biegi).Dynamiczny rozwój współczesnego sportu datuje się od końca XIX wieku a zwłaszcza od wskrzeszenia w 1896 igrzysk olimpijskich. Bardzo popularne dziś powiedzenie "sport to zdrowie" nie zawsze ze zdrowiem ma coś wspólnego. Na szczególną uwagę zasługują sporty wyczynowe, które wiążą się nie tylko z urazami, ale i przeciążeniem narządów ruchu zwłaszcza stawów. Sport wyczynowy to nie tylko obciążenia narządów ruchu. Inaczej funkcjonuje cały nasz organizm, czyli wszystkie układy a szczególnie mięsień sercowy, który wytrzymuje mordercze wysiłki treningowe.

Trening powoduje ubytek z organizmu wielu pierwiastków takich jak:magnez, wapń sód, chlor, potas na skutek nadmiernego pocenia się co jest normalnym zjawiskiem przy wysiłku. Sportowcy muszą dbać o swoją kondycję nie tylko poprzez odpowiednią dietę, która z reguły jest im narzucana, ale poprzez uzupełnianie ubytku elektrolitów. Takim dobrym sposobem jest picie wód mineralnych wysokozmineralizowanych, zawierających cenne pierwiastki takie jak: magnez, wapń sód, chlor. To te właśnie ubywając z organizmu w trakcie wysiłku fizycznego, mogą spowodować nie tylko zasłabnięcia, ale inne objawy groźne dla życia. Tylko wody z dużą zawartością tych pierwiastków uzupełnią szybki ubytek ich z organizmu. Wypijanie takiej wody przed, w trakcie i po treningu, uzupełni przynajmniej w pewnym procencie powstałe niedobory. Z wody wysokozmineralizowanej pierwiastki te wchłaniają się do organizmu dobrze, gdyż są w formie zjonizowanej. Chodzi o to aby uzupełniać niedobory pierwiastków, kiedy tylko powstają, więc przy rozpoczynającym się treningu, ponieważ ich ubytek jest bardzo szybki. Zbyt późne uzupełnienie może okazać się za późne. Wody źródlane mają zazwyczaj niską mineralizację, czyli małe ilości pierwiastków jak:magnez, wapń, chlor, sód, więc nie mogą służyć jako uzupełnienie ich do organizmu. Woda taka ma właściwości gaszące pragnienie, a w przepadku sportowców to stanowczo za mało.

Woda stołowa produkowana jest z wody źródlanej, do których dodano składniki mineralne, przede wszystkim takie jak: magnez i wapń oraz w niektórych przypadkach sód, chlorki i jod. Spełnia ona podobne cele jak woda mineralna i jest wodą profilaktyczno-zdrowotną.

Woda źródlana jest to woda pochodząca z podziemnych warstw wodonośnych, zachowująca swą pierwotną czystość. Woda źródlana jest wodą niskozmineralizowaną zawierającą do 500 mg/l składników mineralnych. Nadaje się do przygotowywania posiłków, zwłaszcza dla niemowląt, przygotowywania naparów i napojów, rozcieńczania koncentratów soków owocowych itp.

Woda mineralna to woda z podziemnych ujęć wodonośnych, pierwotnie czysta i nasycona składnikami mineralnymi w ilości korzystnej dla organizmu człowieka. Obecnie wody mineralne dzieli się na wody niskozmineralizowane zawierające od 500 do 1500 mg /l składników mineralnych i wysokozmineralizowane zawierające powyżej 1500 mg/l – praktycznie do 4000 mg/l.

Więcej na ten temat:
Nazwa woda stołowa jest pozostałością z dawnych czasów. Kiedyś wody mineralne dzielono na stołowe i lecznicze. Mineralną wodę stołową podawało się na stół do posiłków a mineralną wodę leczniczą stawiało się przy łóżku chorego. Kiedy wprowadzono do przepisów wodę wzbogaconą w składniki mineralne, nie wiadomo, dlaczego nazwano ją wodą stołową zamiast po prostu wodą mineralizowaną. Tym bardziej, że wprowadzono nazwę naturalna woda mineralna i nie można by ją pomylić z wodą mineralizowaną.

Woda stołowa zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie naturalnych wód mineralnych, naturalnych wód źródlanych i wód stołowych może być produkowana tylko z naturalnej wody źródlanej poprzez dodanie do niej naturalnej wody mineralnej lub soli mineralnych zawierających jeden, lub więcej składników mających znaczenie fizjologiczne, takich jak: sód, magnez, wapń, chlorki, siarczany, czy też wodorowęglany. Ma to na celu wzbogacenie wody źródlanej, która jest z reguły wodą niskozminerlizowaną, w potrzebne organizmowi składniki mineralne.

Woda taka może pełnić funkcje wody profilaktyczno-zdrowotnej i jest pod tym względem równie cenna, jak woda mineralna. Dodatkową cechą takich wód jest to, że w procesie produkcji można kształtować jej skład w zależności od potrzeb grupy konsumentów, dla których ma być przeznaczona.

Najczęściej wody takie są jednak wzbogacone w magnez i wapń, jako że najczęściej występuje niedobór tych biopierwiastków w pożywieniu. Standardem jest poziom 100 mg/l magnezu i 200 mg/l wapnia oraz w niektórych przypadkach sód chlorki i jod. Jest to optymalna ilość dla uzupełniania diety w te biopierwiastki i zapewnia to w podaży prawidłową proporcję tych składników mineralnych.
Woda źródlana w potocznym zrozumieniu tego określenia jest to woda wydobywająca się z naturalnego źródła, które według pojęć hydrogeologicznych jest samoczynnym, naturalnym, skoncentrowanym wypływem wody podziemnej na powierzchni terenu. Ale dla celów produkcji przemysłowej wykonuje się głębokie odwierty, by czerpać wodę z podziemnych warstw wodonośnych. Jeżeli woda ta jest odpowiedniej jakości rozlewana do butelek oraz do większych butli, a nawet opakowań kartonowych i sprzedawana pod nazwą „woda źródlana”.

Pojęcie „woda źródlana” zostało po raz pierwszy wprowadzone do polskich przepisów dotyczących produkcji i handlu, rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 8 lipca 1997 r. Według tego rozporządzenia naturalną wodą źródlana jest woda niskozmineralizowana, pochodząca ze złoża podziemnego o udokumentowanych zasobach, pierwotnie czysta, której skład chemiczny i właściwości mogą podlegać niewielkim wahaniom uwarunkowanym geologicznie, a woda do jej produkcji może być wydobywana kilkoma ujęciami ze złoża podziemnego. Niewątpliwą wartością naturalnych wód źródlanych jest to, że pochodząc z podziemnych warstw wodonośnych dobrze izolowanych od czynników zewnętrznych, zachowując swą pierwotną czystość i są pozbawione zanieczyszczeń chemicznych oraz mikroorganizmów szkodliwych dla zdrowia pochodzących ze środowiska zewnętrznego.

Wody źródlane są bardzo przydatne w gospodarstwie domowym do przyrządzania posiłków i napojów nie zmieniając ich smaku i dobrze rozpuszczając zawarte w stosowanych surowcach składniki odżywcze Wody źródlane, które są obecnie dostępne w handlu w rozmaitych opakowaniach i pojemnościach stały się jednym z najpopularniejszych towarów w sklepach spożywczych. Wynika to z przekonania, że jednak pomimo stosowania różnych procesów uzdatniania wody w wodociągach jest ona nie najlepszej jakości. Woda źródlana, również ta z butelki kupiona w sklepie, lub też z większej butli dostarczonej do domu czy też biura jest synonimem czystej wody.

Woda mineralna to woda z podziemnych ujęć wodonośnych, pierwotnie czysta i nasycona składnikami mineralnymi w ilości korzystnej dla organizmu człowieka. Obecnie wody mineralne dzieli się na wody niskozmineralizowane zawierające od 500 do 1500 mg /l składników mineralnych i wysokozmineralizowane zawierające powyżej 1500 mg/l – praktycznie do 4000 mg/l.
Wody mineralne wysokozmineralizowane.

Dobra woda mineralna powinna zawierać odpowiednią ilość składników mineralnych działających odżywczo lub fizjologicznie na organizm człowieka. Szczególnie mają znaczenie te składniki mineralne, które pokrywają co najmniej 15% dawki dziennego ich zapotrzebowania. W przypadku wody mineralnej ilość tą ocenia się w stosunku do 1 litra. Spełniając takie kryteria, woda  ma działanie profilaktyczno- zdrowotne.

Do takich składników w wodach mineralnych pitych w celach profilaktyczno-zdrowotnych należą: magnez, wapń, sód, chlorki, wodorowęglany, siarczany, jod, fluor, żelazo oraz dwutlenek węgla. Każdy z nich spełnia inną rolę w organizmie człowieka i potrzebny jest w różnej ilości.

Najważniejszym spośród nich jest magnez, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi 300 mg. Dlatego w celach profilaktyczno zdrowotnych powinno się pić wody zawierające go co najmniej 50 mg/litr. Korzystna dla zdrowia jest też większa ilość, gdyż jego deficyt w organizmie staje się  przyczyną wielu chorób.

Drugim ważnym pierwiastkiem jest wapń, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi od 800 do 1200 mg. Zapotrzebowanie może być zwiększone np. w czasie ciąży, w okresie karmienia piersią, jak też w niektórych schorzeniach. W celach profilaktyczno-zdrowotnych, aby uzupełniać wapń w organizmie, należy pić wody zawierające go w ilości co najmniej 150 mg/litr. Może być go również więcej, bo jego niedobory są przyczyną wielu schorzeń, np. osteoporozy.

Sód i chlorki zawarte w wodach mineralnych mają korzystne znaczenie dla osób wykonujących prace związane ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym, dla sportowców i w czasie upałów, kiedy traci się duże ilości soli wraz z potem, co może być przyczyną osłabienia i złego samopoczucia jak też w schorzeniach wynikających z nieprawidłowego metabolizmu tych pierwiastków. W takich sytuacjach powinno się pić wody mineralne o zawartości sodu i chlorków nawet w ilości do 1500 mg/l. Wody zawierające do 200 mg/l sodu nie mają większego wpływu na ogólny bilans sodu w organizmie, bo jego zwiększone spożycie wynika ze spożywania potraw zawierających znacznie większe ilości soli nawet do 14 gramów (14000 mg) w ciągu doby. Osoby chorujące na nadciśnienie tętnicze, powinny unikać przede wszystkim słonych potraw.

Zawarte w wodzie wodorowęglany mają znaczenie fizjologiczne, kiedy występują w ilości powyżej 600 mg/litr. Działanie wodorowęglanów na organizm człowieka zostało docenione już dawno przy stosowaniu kuracji wodami mineralnymi zawierającymi go w ilościach nawet ponad 7000 mg w litrze. W takich ilościach zalecane są wodorowęglany w chorobie wrzodowej żołądka, w przewlekłych nieżytach żołądka i dwunastnicy, w stanach nadkwaśności działając alkalizująco, przynosząc ulgę przykrym objawom chorobowym, stosowane też w dyskinezach dróg żółciowych, zaparciach. Pozytywny wpływ mają również, w początkowym stadium cukrzycy obniżając poziom cukru we krwi i moczu, a także regulują pH krwi.

Siarczany występujące w wodzie mają pozytywne oddziaływanie na pracę wątroby i trzustki. Ich działanie jest zauważalne od poziomu około 250 mg/litr. Ale niestety w znacznej ilości wód ten składnik mineralny występuje w bardzo małych ilościach.

Jod jest bardzo ważnym mikroelementem, ale niestety rzadko występuje w wodach mineralnych. Ma on znaczenie fizjologiczne, jeżeli jest go w wodzie, co najmniej 0,2 mg/l.
Fluor ma znaczenie w mineralizacji zębów i kości i jego działanie jest zauważalne, jeżeli osiąga poziom w wodzie w ilości 1 mg/l.

Dwutlenek węgla ma przede wszystkim znaczenie smakowe. Uwalniany z gazowanej wody mineralnej dwutlenek węgla działa na kubki smakowe, które znajdują się w jamie ustnej, co pobudza apetyt, orzeźwia i zwiększa czynność wydzielniczą żołądka. Ułatwia to trawienie spożytych pokarmów. Nie ma przeciwwskazań do picia wody z dwutlenkiem węgla dla osób zdrowych, a jedynie przy schorzeniach żołądka i strun głosowych, należy unikać picia wody gazowanej. Poza tym jest czynnikiem niesprzyjającym rozwojowi bakterii, czyli ma działanie baketriostatyczne.

Podawane nieraz na etykietach inne składniki, takie jak np. potas, lit, brom, miedź czy nawet srebro, nie mają praktycznego znaczenia, bowiem występują w tak małych ilościach w stosunku do zapotrzebowania na nie organizmu, że nie liczą się w bilansie żywieniowym.

Wybierając dla siebie wodę trzeba zwrócić uwagę na podane wyżej podstawowe składniki mineralne i oceniać ich ilość w stosunku do potrzeb swojego organizmu, ale również istniejących schorzeń, jeżeli tekie występują.

Nie należy sugerować się urzędową kwalifikacją dzielącą wody na: wody nisko, średnio i wysoko zmineralizowane, która właściwie nic nie mówi, bo żeby ocenić wodę trzeba wiedzieć, czym jest „zmineralizowana”. Bo inne znaczenie w wodzie ma 1000 mg wodorowęglanów, a inne ma 50 mg magnezu. Nie należy również w dużej ilości pić wód pozbawionych składników mineralnych, bowiem one nie tylko nie dostarczają tych deficytowych składników odżywczych, ale raczej wypłukują je z organizmu.

Wody średniozmineralizowane to wody o zwartości w jednym litrze od 500 do 1500 mg składników mineralnych. Dzięki umiarkowanej zwartości soli mineralnych są smaczne i dobrze służą do gaszenia pragnienia. Można je pić w dowolnej ilości, bo nie wypłukują z organizmu składników mineralnych i nie naruszają dzięki temu ich bilansu w organizmie. Mogą je pić bez ograniczeń zarówno dorośli, jak i małe dzieci.

Zazwyczaj zawierają spore ilości magnezu i wapnia, pokrywające nawet do 10% dziennego zapotrzebowania organizmu na te biopierwiastki, dlatego przy ich systematycznym piciu wnoszą do naszego organizmu pewne ilości tych pożądanych składników mineralnych, uzupełniając naturalne ich ubytki.

Przy dobrze zbilansowanej diecie można je pić w dowolnej ilości nie naruszając ich bilansu w organizmie i zachować ich odpowiedni poziom. Pijąc tego typu wody, wypłukujemy z organizmu zbędne i szkodliwe produkty, jakie tworzą się w czasie normalnych procesów życiowych, dlatego ich picie pozwala na oczyszczanie z nich naszego ciała.

Wody takie cechują się wysoką pierwotną czystością, nie są skażona żadnymi zanieczyszczeniami bakteriologicznymi ani chemicznymi. Dlatego są bezpieczne dla zdrowia.

Woda mineralna jest naturalną wodą wydobywana z podziemnych pokładów, pierwotnie czystą, nieposiadającą zanieczyszczeń chemicznych ani bakteriologicznych, nasyconą odpowiednią ilością składników mineralnych o korzystnym działaniu na zdrowie człowieka. Natomiast woda z kranu pochodzić może z rożnych ujęć z tym z ujęć powierzchniowych, takich jak rzeki, strumienie, jeziora, sztuczne zalewy wodne itp., które mogą posiadać różnego rodzaju zanieczyszczenia. Wprawdzie, zanim kierowana jest do sieci wodociągowej, jest ona poddana procesom uzdatniania, ale nie jest oczyszczona w stu procentach. Ponadto w trakcie transportu w rurach wodociągowych może ona być wtórnie zanieczyszczona. Filtrowanie wody wodociągowej w filtrach domowych może poprawić jej jakość, ale pozbawia ją także składników mineralnych, co jest najważniejszym walorem naturalnej wody mineralnej.

Więcej na ten temat:
Woda mineralna powinna zawierać odpowiednią ilość składników mineralnych działających odżywczo lub fizjologicznie na organizm człowieka. Szczególnie mają znaczenie te składniki mineralne, które pokrywają co najmniej 15% dawki dziennego ich zapotrzebowania. W przypadku wody mineralnej ilość tą ocenia się w stosunku do 1 litra. Spełniając takie kryteria, woda ma działanie profilaktyczno- zdrowotne.

Do takich składników w wodach mineralnych pitych w celach profilaktyczno-zdrowotnych należą: magnez, wapń, sód, chlorki, wodorowęglany, siarczany, jod, fluor, żelazo oraz dwutlenek węgla. Każdy z nich odgrywa inną rolę w organizmie człowieka i potrzebny jest w różnej ilości.

Najważniejszym spośród nich jest magnez, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi 300 mg. Dlatego w celach profilaktyczno zdrowotnych powinno się pić wody zawierające go co najmniej 50 mg/litr. Korzystna dla zdrowia jest też większa ilość, gdyż jego deficyt w organizmie staje się  przyczyną wielu chorób.

Drugim ważnym pierwiastkiem jest wapń, którego dzienne zapotrzebowanie wynosi od 800 do 1200 mg. Zapotrzebowanie może być zwiększone np. w czasie ciąży, w okresie karmienia piersią, jak też w niektórych schorzeniach. W celach profilaktyczno-zdrowotnych, aby uzupełniać wapń w organizmie, należy pić wody zawierające go w ilości co najmniej 150 mg/litr. Może być go również więcej, bo jego niedobory są przyczyną wielu schorzeń, np. osteoporozy.

Sód i chlorki zawarte w wodach mineralnych mają korzystne znaczenie dla osób wykonujących prace związane ze zwiększonym wysiłkiem fizycznym, dla sportowców i w czasie upałów, kiedy traci się duże ilości soli wraz z potem, co może być przyczyną osłabienia i złego samopoczucia jak też w schorzeniach wynikających z nieprawidłowego metabolizmu tych pierwiastków. W takich sytuacjach powinno się pić wody mineralne o zawartości sodu i chlorków nawet w ilości do 1500 mg/l. Wody zawierające do 200 mg/l sodu nie mają większego wpływu na ogólny bilans sodu w organizmie, bo jego zwiększone spożycie wynika ze spożywania potraw zawierających znacznie większe ilości soli nawet do 14 gramów (14000 mg) w ciągu doby. Osoby chorujące na nadciśnienie tętnicze, powinny unikać przede wszystkim słonych potraw.

Zawarte w wodzie wodorowęglany mają znaczenie fizjologiczne, kiedy występują w ilości powyżej 600 mg/litr. Działanie wodorowęglanów na organizm człowieka zostało docenione już dawno  przy stosowaniu kuracji wodami mineralnymi zawierającymi go w ilościach nawet ponad 7000 mg w litrze.W takich ilościach zalecane są wodorowęglany w chorobie wrzodowej żołądka, w przewlekłych nieżytach żołądka i dwunastnicy, w stanach nadkwaśności działając alkalizująco, przynosząc ulgę przykrym objawom chorobowym, stosowane też w dyskinezach dróg żółciowych, zaparciach. Pozytywny wpływ mają również w cukrzycy w jej początkowym stadium, obniżając poziom cukru we krwi i moczu, a także regulują pH krwi.

Siarczany występujące w wodzie mają pozytywne oddziaływanie na pracę wątroby i trzustki. Ich działanie jest zauważalne od poziomu około 250 mg/litr. Ale niestety w znacznej ilości wód ten składnik mineralny występuje w bardzo małych ilościach.

Jod jest bardzo ważnym mikroelementem, ale niestety rzadko występuje w wodach mineralnych. Ma on znaczenie fizjologiczne, jeżeli jest go w wodzie, co najmniej 0,2 mg/l.
Fluor ma znaczenie w mineralizacji zębów i kości i jego działanie jest zauważalne, jeżeli osiąga poziom w wodzie w ilości 1 mg/l.
Dwutlenek węgla ma przede wszystkim znaczenie smakowe. Uwalniany z gazowanej wody mineralnej dwutlenek węgla działa na kubki smakowe, które znajdują się w jamie ustnej, co pobudza apetyt, orzeźwia i zwiększa czynność wydzielniczą żołądka.

Ułatwia to trawienie spożytych pokarmów. Nie ma przeciwwskazań do picia wody z dwutlenkiem węgla dla osób zdrowych, a jedynie przy schorzeniach żołądka i strun głosowych, należy unikać picia wody gazowanej. Poza tym jest czynnikiem niesprzyjającym rozwojowi bakterii, czyli ma działanie bakteriostatyczne.