WODY, KTÓRE LECZĄ

O właściwościach leczniczych wód mineralnych opowiada prof. dr hab. Krzysztof Grabowski  z Wrocławskiej Akademii Medycznej.

Panie profesorze - jaką wodę mineralną można uznać za leczniczą?
O leczniczym działaniu wody mineralnej decydują zawarte w niej pierwiastki i związki chemiczne, określone jako makro- i mikro- składniki. Krótko mówiąc, do leczniczych wód zaliczamy takie, które zawierają w 1 litrze co najmniej 1000 mg rozpuszczonych składników, w tym przede wszystkim: chlorki, siarczany i wodorowęglany sodu, wapnia i magnezu.

Woda mineralna uznana za leczniczą musi mieć w sposób jasny i czytelny podane na ety­kiecie opakowania następujące dane: źródło pochodzenia, producenta, skład chemiczny, ilość zawartych minerałów w 1 litrze, ilość wolnego CO2 w  1 litrze, opis działania biologicznego i te­rapeutycznego, wskazania, w jakich schorze­niach jest zalecana, oraz przeciwwskazania do stosowania. Ważną informacją jest również dawkowanie i sposób spożywania. Niektóre wo­dy lecznicze mogą być pite bezpośrednio ze szklanki, a inne przez rurkę.

Wody mineralne, które nie mają potwierdzo­nych właściwości leczniczych, określane są przez producentów jako naturalne wody mineralne i spożywanie ich nie wymaga zaleceń lekarza.

Gdzie możemy zaopatrzyć się w taką wodę?
Najczęściej z wód leczniczych korzystamy w uzdrowiskach np. Polanica Zdrój, gdzie moż­na ją pić prosto ze źródła. Niektóre z nich są bu­telkowane i dostępne w aptekach oraz sklepach spożywczych. Mineralne wody lecznicze mają swoje działania farmakologiczne i musza być traktowane jak każde inne lekarstwo. Ostatecz­nie wszelkie dane potwierdza świadectwo reje­stracji środka leczniczego wydane przez Ministerstwo Zdrowia.

Jedną z najbardziej znanych ze względu na walory smakowe i zdrowotne jest Wielka Pieniawa pochodząca z Uzdrowiska Polanica Zdrój, a rozlewana przez Zespól Uzdrowisk Kłodzkich - co może Pan o niej powiedzieć?
Woda mineralna Wielka Pieniawa uzyska­ła rejestrację Ministerstwa Zdrowia w 2002 ro­ku i została wpisana do Rejestru Środków Farmaceutycznych i Materiałów Medycznych, co potwierdza jej właściwości lecznicze.

Wielka Pieniawa jest źródłem: wapnia, ma­gnezu, wodorowęglanów, sodu, potasu, chlorków i siarczanów, które są bardzo cennymi związkami dla organizmu. W ilościach śladowych zawiera także żelazo i fluor. Woda nasycona jest dodatko­wo naturalnym dwutlenkiem węgła.

Wapń wykorzystywany jest w organizmie do budowy kości i zębów, odpowiedzialny jest za prawidłową reakcję nerwowo-mięśniową, pracę serca, bierze udział w układzie krzepnię­cia krwi i funkcji hormonów związanych z dzia­łaniem przytarczyc oraz enzymów trawiennych. Posiada właściwości przeciwzapalne i przeciwalergiczne.

Kolejnym ważnym składnikiem jest ma­gnez. Pierwiastek ten konieczny jest również do budowy układu kostnego i bierze udział w procesach przyswajania w organizmie wap­nia. Zapewnia prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego oraz pracy serca.

Sód i potas związane są z funkcją komórek naszego organizmu i biorą udział w gospodarce wodno-elektrolitowej, która ma bezpośredni wpływ na wszystkie układy naszego organizmu. Brak lub nadmiar tych pierwiastków powoduje głównie zaburzenia funkcji układu pokarmowe­go, krążenia, oddechowego i moczowego.

Występujące w śladowych ilościach żelazo uzupełnia braki w przypadku anemii niedo­barwliwej i powoduje podniesienie wartości hemoglobiny w krwinkach czerwonych.

Główne działanie terapeutyczne Wielkiej Pieniawy związane jest z występowaniem w jej składzie wodorowęglanu wapniowego i wolnego dwutlenku węgla oraz dużej ilości kationów Ca + +. Związki te zobojętnieją kwaśny sok żo­łądkowy i mają działanie przeciwzapalne. Wspomniany sód, potas i magnez regulują perystaltykę, czyli naturalny ruch przewodu po­karmowego. Magnez dodatkowo ma wpływ na zwiększone wydzielanie żółci, co wpływa również na wydzielanie soku trzustkowego.

Polecam Wielką Pieniawę, jako do­skonały element leczniczej kuracji pil­nej, ale także w profilaktyce schorzeń przewodu pokarmowego.